Slapende makelaars en waarom een klein kantoor vaak beter is

Blijf rustig lopen

Blijf rustig lopen. Wie gaat rennen, struikelt. Het was jarenlang mijn motto in de makelaardij. In een markt waarin alles snel moet, waarin aantallen belangrijker lijken dan aandacht, raakt juist dát steeds vaker uit beeld. Zorgvuldigheid. En precies daar gaat het mis.

Een huis dat geen huis bleek

Ik kreeg ooit een verkoopopdracht van een meneer die er heilig van overtuigd was dat hij een woonhuis bezat. Toen ik de kadastrale kaart voor me kreeg, zag ik meteen dat de percelen niet waren gesplitst. Dat kan gebeuren, maar het voelde direct als een rode vlag. Even later vertelde hij dat hij maandelijks betaalde voor onder andere het buitenschilderwerk, via een soort abonnement. Ik gaf aan dat dit sterk leek op een appartementsrecht. Hij wuifde dat weg. In zijn koopovereenkomst stond daar volgens hem niets over.

We zochten de stukken erbij. En inderdaad: de verkopend makelaar had niets vermeld. Geen appartementsrecht, geen breukdeel, geen VvE-stukken, geen meerjarenonderhoudsplan, geen inzicht in reserveringen of bijdragen. Helemaal niets. Als wij hier niet alert op waren geweest, waren zowel verkoper als koper uiteindelijk in gebreke gebleven. Met mogelijk grote financiële en juridische gevolgen.

Wat het extra pijnlijk maakte: dit was geen klein kantoor, maar één van de grootste makelaarskantoren in die plaats. Ervaring en kennis zouden daar vanzelfsprekend moeten zijn. Maar als snelheid belangrijker wordt dan vakmanschap, sluipt slordigheid erin. En sommige fouten zijn simpelweg onacceptabel.

Passie zie je meteen

Het probleem zit niet alleen in dossiers en documenten. Het zit ook in houding. In makelaars die kauwgom kauwen tijdens een bezichtiging, die net van het toilet komen terwijl de kijkers al staan te wachten, of die aan de keukentafel gaan zitten en zeggen: “Kijk maar rond, als je vragen hebt ben ik hier.” Op dat moment is de passie voor het vak verdwenen.

Verkoop is geen bijzaak. Het is de service waarvoor een opdrachtgever betaalt. Een woning verkoop je niet door er alleen te zijn, maar door enthousiasme, kennis, betrokkenheid en oprechte aandacht voor het object én de klant.

Het Wilde Westen van koopcontracten

Ik heb koopovereenkomsten gezien waarbij je je afvraagt hoe ze ooit ondertekend konden worden. Gegevens klopten niet, kadastrale nummers waren verkeerd, VvE-bijdragen onjuist, artikelen niet ingevuld of niet doorgestreept, namen en data fout. Of een makelaar nu wel of niet aangesloten was bij een brancheorganisatie leek soms nauwelijks verschil te maken. Het voelde geregeld als het Wilde Westen van: ik doe maar wat.

Waarom wij alles willen weten

Waarom denk je dat wij alles van een verkoper willen weten? Niet uit nieuwsgierigheid, maar uit verantwoordelijkheid. “Er is niks mis met het huis,” hoor je vaak. “De buren zijn aardig, maar we hebben weinig contact.” Tot achteraf blijkt dat de buurman een muziekstudio in zijn schuurtje heeft gebouwd en iedere avond met drums probeert de Rolling Stones te evenaren, terwijl niemand in de straat nog slaapt.

Dit zijn geen details. Dit zijn zaken die een koper móét weten en die een makelaar hoort te melden om conflicten, claims en rechtszaken te voorkomen.

Wij wilden alles weten. Van buren tot verbouwingen. Bij wijze van spreken wisten we wanneer de hond jarig was. Juist die kennis zorgde ervoor dat we eerlijk, ontspannen en succesvol verkochten. Niet door trucjes, maar door aandacht.

Klein kantoor, grote verantwoordelijkheid

Begrijp me goed: er zijn gelukkig veel makelaars die hun werk wél met zorg en toewijding doen. Meer goede voorbeelden dan slechte. Maar dat neemt niet weg dat zowel verkoper als koper wakker moet blijven totdat de juiste makelaar aan zijn zijde staat. Iemand die je voor honderd procent kunt vertrouwen, van het eerste gesprek tot de overdracht bij de notaris.

Vaak is dat niet het grootste kantoor, maar het kantoor waar nog tijd is. Waar nog geluisterd wordt. Waar kwaliteit belangrijker is dan volume.

Besparen of verdienen

De vraag is daarom niet of je duizend euro kunt besparen op courtage. De vraag is of je bereid bent iets meer te betalen voor rust, zekerheid en vaak ook een aanzienlijk hogere opbrengst.

Mijn motto bleef al die jaren hetzelfde. Vindt u ons duur? Wacht maar tot u een amateur inschakelt.