Za kulisami

Czy pośrednikowi nieruchomości można jeszcze ufać?

13 listopada 2025 · 4 min czytania

Wiele osób zadaje sobie pytanie: czy pośrednikowi nieruchomości w ogóle można ufać? W tym wpisie szczerze opowiadam, dlaczego rozumiem tę nieufność, ale też dlaczego większość pośredników każdego dnia udowadnia coś zupełnie przeciwnego.

Rozumiem tę nieufność

Słyszę to częściej, niż myślisz: nie ufam pośrednikom nieruchomości. I szczerze mówiąc, rozumiem to. Historii jest mnóstwo: pośrednicy, którzy pracują głównie dla siebie, domy rzekomo już sprzedane, choć negocjacje wciąż trwają, oferty, które nigdy nie zostały przekazane. To sieje wątpliwości i jest zrozumiałe. Dom to nie karton mleka: to emocje, przyszłość i bezpieczeństwo. Wtedy chcesz mieć u boku kogoś, komu naprawdę możesz zaufać.

Pośrednik jako człowiek, a nie funkcja

Ta nieufność dotyka także mnie, bo wiem, jak ciężko wielu kolegów po fachu i ja sam pracujemy każdego dnia, aby udowodnić coś przeciwnego. Nie pięknymi słowami, lecz uczciwością, słuchaniem i mówieniem komuś nie tego, co chce usłyszeć, ale tego, co powinien wiedzieć. Pośrednik nieruchomości często pojawia się w samym środku czyjegoś życia, w chwili, gdy coś się zmienia: nowy rozdział, nowa miłość, ale też rozwód czy śmierć bliskiej osoby.

Szybki zysk czy uczciwość?

Zaufanie nie rodzi się z wielkich obietnic, lecz ze szczerej rady, nawet jeśli oznacza ona utratę zlecenia. Albo z odwagi, by podczas oglądania uczciwie powiedzieć, że inny dom lub inna okolica lepiej pasuje do oglądającego, choć samemu nic się na tym nie zarabia. To są momenty, w których pokazujesz, kim jesteś. Na rynku, który kręci się wokół liczb, zaufanie opiera się na wyczuciu i doświadczeniu.

Chwila, która została mi w pamięci

Kiedyś pomagałem starszej pani sprzedać jej dom. Mieszkała w nim ponad czterdzieści lat, ale po śmierci męża nie była już w stanie go utrzymać. Podczas pierwszych rozmów nie mogła powstrzymać łez i, szczerze mówiąc, ja też nie całkiem. Gdy przekazanie nieruchomości zostało sfinalizowane, powiedziała: dziękuję, że mnie przez to przeprowadziłeś, myślałam, że nie dam rady. Dla takich chwil wykonuję tę pracę: nie dla podpisów czy liczb, ale dla ludzi.

← Wróć do wszystkich artykułów